شیوه مناظرات انبیاء در قرآن

چکیده

خداوند انسان را مختار آفرید تا با انتخاب خود زندگی کند و برای هدایت و انتخاب آگاهانه پیامبرانb را برگزید؛ لذا تبلیغ از وظایف مهم انبیا شمرده شده است و از دیدگاه قرآن کریم که کامل‌ترین ابزارها و شیوه‌های تبلیغ را ارایه می‌دهد بسیار حائز اهمیت است. مناظره از جمله شیوه‌های تأثیرگذار تبلیغی انبیاء بشمار می‌رود. لذا تحقيق حاضر با استناد به آيات قرآن و كتب تفاسير به روش توصیفی ـ تحلیلی، ضمن بيان تعريف واژه‌های کلیدی؛ از قداست هدف با اثبات حق و حق‌جويي، اولويت امر به معروف و نهي از منکر نسبت به مناظره، اخلاص و انصاف در مناظره و … به عنوان آداب مناظره و نپذیرفتن حق، تظاهر و ریاکاری، خشم و غضب و … را از جمله آفات مناظره اشاره شد. شيوه‌هاي مناظرات انبياء الهی نیز در چهار مبحث مناظره انبیاء با خداوند متعال، مناظره نبی با نبی، مناظره انبیاء با خواص، مناظره انبیاء با عوام با توجه به آیات قرآن مورد بررسی واقع شد. هدف اين تحقيق اثبات وجود بحث مناظره در قرآن و ترسيم شيوه‌هايي است كه در اين مناظرات ذكر گرديده است و اثبات اينكه نکات و پیام های مطرح شده در آيات براي موفقيت مبلغان ديني عصر امروز نيز كارايي دارد. همه انبیاء اصول مشترکی داشتند و آن رعايت حال مخاطب، تحريك وجدان با تكيه بر عنصر عقلانيت، استدلال از طريق محسوسات،استفاده از مطالب گوينده در جهت رد ادعاي او و غيره استفاده مي نمودند.

 

کلید واژه: شیوه، مناظره، انبیاء و قرآن.

تحقیق پایانی

محقق:محبوبه سادات تقوی

استادراهنما:خانم زینت السادات رزم آرا

استاد داور:طیبه مهرابی

تاریخ دفاع:زمستان 96

اشتراک گذاری این مطلب!

لقب های حضرت عباس(ع)


به عناوینی که بر اثر بروز و ظهور ویژگی هایی در انسان ها، به آنان نسبت داده شود و بیانگر ویژگی شان باشد، لقب می گویند. حضرت عباس(ع) القاب بسیاری دارد. برای ایشان بیش از بیست لقب مشهور برشمرده اند که معروف ترین آنها عبارت اند از:

 

1. قمر بنی هاشم
حضرت عباس(ع) از جمال و زیبایی ویژه ای برخوردار بوده؛ به گونه ای که سیمای دل ربای او جلب توجه می کرد و چهره اش مانند ماه تمام، تابناک می نمود. چون از دودمان هاشم، جد پیامبر(ص) بوده، او را «ماه فرزندان هاشم» می خواندند. این لقب، لقبی مشهور برای حضرت به شمار می رود و بسیاری از منابع آن را برشمرده اند.(1)

 

2. باب الحوائج
حضرت عباس(ع) در دوران زندگانی امام مجتبی(ع) پیوسته در کنار آن حضرت به مددکاری مردم و برآوردن نیازهایشان می پرداخت. این رویه در زمان امامت امام حسین(ع) و پیش از جریان عاشورا نیز ادامه داشت تا آن جا که هر گاه نیازمندی برای کمک خواستن نزد این دو امام همام می آمد، حضرت عباس(ع) مأمور اجرای دستور امام خویش می شد. حضرت عباس(ع) جایگاه بلندی نزد برادرش امام حسین(ع) داشت. نوشته اند:

«همان گونه که پدرش امیر المؤمنین(ع) جایگاه بلندی نزد پیامبر اکرم(ص) داشت و باب او بود و هر گاه مشکلی روی می داد پیامبر اکرم(ص) ابتدا آن را با علی(ع) در میان می گذاشت، عباس(ع) نیز چنین حالتی نسبت به امام حسین(ع) داشت. امام با پیشامد هر مشکلی آن را با برادرش در میان گذاشته و از او می خواست که آن مشکل را برطرف نماید».(2) این مسأله سبب شد تا ایشان را باب الحوائج؛ «برآورنده نیازها» بخوانند.(3) البته به نظر می رسد این لقب بعدها در نتیجه توسل ها و کرامت های آن حضرت به ایشان داده شده است.

ادامه »

پذیرش مسئولیت

پیامبر اكرم (صلّی‌ الله‌ عليه‌ وآله):


أیُّمَا امْرِئٍ وَلِيَ مِنْ أمْرِ المُسْلِمِینَ وَلَمْ یَحُطْهُم بِما یَحُوطُ بِهِ نَفْسَهُ لَمْ یَرَحْ رائِحَةَ الجَنَّةِ.


هر کس بخشی از کار مسلمانان را بر عهده گیرد و در کار آن‌ها مانند کار خود دلسوزی نکند، بوی بهشت را استشمام نخواهد کرد.

کنزالعمال، ج 6، ص 20، ح 14654

اشتراک گذاری این مطلب!

کیفیت حجاب حضرت زهرا(س)


کیفیت حجاب حضرت زهرا(س): کیفیت حجاب حضرت زهرا(س) در زمان حیاتشان نیز یکی از نشانه های وضعیت حجاب در آن زمان می باشد. برای نمونه به چند گزارش از وضعیت حجاب آن حضرت اشارتی می رود:

الف) در گزارش های خروج آن بانو از خانه و حضور در مسجد در جریان فدک می خوانیم: هنگامی که به فاطمه(س) ثابت شد که ابوبکر فدک را از او به زور گرفته و تحویل نمی دهد، آن بانوی عزیز، مقنعه و روسری اش را بر سر محکم بست و با عده ای از زنان متدین و نزدیکان خویش که او را در میان گرفته بودند به سوی مسجد رسول الله حرکت کرد، در حالی که با لباس های طولانی راه می رفت که حتی روی پاهای او پوشیده بود و بدنش پیدا نمی شد و چنان راه می رفت که گویا پیامبر اکرم(ص) در حرکت است وارد مسجد شد. جمعیت مهاجر و انصار آنجا را پر کرده بودند و برای دختر پیامبر(ص) جایگاهی درست کرده بودند، که مردها او را نمی دیدند.» (بحارالانوار، ج43، ص192)

در گزارش دیگری و ضعیت پوشش حضرت در آن واقعه این گونه گزارش شده است: مقنعه را بر سر بست و جلباب و چادر را به گونه ای که تمام بدن آن حضرت را می پوشاند، به تن کرد. » (همان، ج29، ص220)

ب) گزارش خروج آن حضرت از خانه جهت حضور در خانه پدرش بدین قرار است: «فَتَجَلَّلَتْ بِجَلَالِهَا وَ تَبَرْقَعَتْ بِبُرْقُعِهَا وَ أَرَادَتِ النَّبِی(ص)؛ چادرش را سر نمود، و روبندش را انداخت و به طرف منزل پیغمبر(ص) حرکت نمود. » (همان، ج43، ص147)

ج)هنگام وصیت به فضه خادمه برای تهیه تابوت فرمود: من دوست ندارم کاری را که با جنازه زنان می کنند، و پارچه ای بر روی آن می اندازند که برآمدگی های بدنش را نامحرمانان می بینند. » لذا حضرت دستور داد برای جنازه او تابوتی ساخته و بدن او را داخل تابوت بگذارند، به گونه ای که کسی او را نبیند. » (وسائل الشیعه، ج3، ص221)

 

اشتراک گذاری این مطلب!

سنخ شناسی برخورد معصومین علیهم السلام با مسئله بد پوششی

باید توجه داشت که در صورت اثبات اصل برخورد و عکس العمل معصومین(ع) در برابر پدیده پوشش و بدپوششی، نحوه برخورد ایشان دارای سطوح و سنخ های مختلفی بوده و از جنبه های مختلفی می توان انواعی از برخورد را ترسیم نمود. برای نمونه در ذیل به دو نوع دسته بندی در این زمینه اشارتی می رود:

الف) برخورد ایجابی و سلبی: بر خلاف پندار برخی که «برخورد» را منحصر در برخورد قهرآمیز و سلبی می دانند، در یک تقسیم بندی کلان، انحای برخورد از سوی معصومین(ع)، به دو دسته برخورد ایجابی و برخورد سلبی قابل تقسیم است. مقصود از برخورد ایجابی، برخوردهایی مسالمت آمیز از قبیل: تعلیم، تبلیغ، ترویج، تشویق، تأدیب، نصیحت و… است، که جنبه اثباتی و ایجابی دارند. مقصود از برخوردهای سلبی نیز برخوردهایی قهرآمیز از قبیل: تهدید، تحدید (محدودیت)، تحریم (محرومیت)، تعزیر، تقبیح، سرزنش و… است که حاوی جنبه انکاری و سلبی می باشد. با رصد و دسته بندی روایات مربوط به مسئله پوشش و بدپوششی و نگاه معصومین(ع) به این مسئله و نحوه برخورد با آن، و نیز سیره عملی ایشان در این زمینه، می توان موارد مختلفی را مورد اشاره قرار داد.

1- همین تصور غلط باعث شده که نقش حکومت در اجرای پوشش اسلامی و برخورد با بدپوششی مورد خدشه و مناقشه قرار گیرد! این در حالی است که حکومت می تواند (و باید) در دو جنبه ایجابی و سلبیِ توأمان، و نه صرفاً جنبه سلبی، به مقابله با پدیده بدحجابی بپردازد. یعنی در گام اول حکومت وظیفه دارد از طریق راه حل های ایجابی و مسالمت آمیز، و به اصطلاح از طریق فرهنگ سازی («برخورد فرهنگی»)، به نشر پوشش انسانی و مقابله با پدیده بدپوششی بپردازد، و اصل اولی در این زمینه، «برخورد فرهنگی» است. در گام دوم و در صورت عدم تاثیر اقدام فرهنگی و یا مخالفت عده ای با این رویه، نوبت به برخورد سلبی و قهرآمیز، و به اصطلاح نوبت به «برخورد حقوقی» می رسد. بنابراین نباید برخورد حکومت را صرفاً برخورد حقوقی دانست و از وظیفه او در حوزه فرهنگ سازی غفلت نمود و به دنبال آن، از لزوم عدم دخالت حکومت در این زمینه سخن به میان آورد! به بیان روشن تر حکومت در زمینه پوشش، وظیفه دو نوع برخورد دارد: برخورد فرهنگی و برخورد حقوقی (قضائی). البته می توان – و باید- برخورد فرهنگی را به مثابه قاعده و اصل در این زمینه دانست، و برخورد حقوقی و قضائی را استثناء به شمار آورد.

2- چنان که گفته آمد برخی با مغالطه انحصار «عنوان عامِ دارای مصادیق گوناگون» در «یکی از مصادیق آن»، با انحصار برخورد حکومتی در برخورد حقوقی، و تغافل از اینکه «برخورد فرهنگی» نیز بخشی از برخورد حکومتی به شمار می رود، برخورد حکومتی از ناحیه پیامبر اکرم(ص)، امیرالمومنین(ع) و امام حسن(ع) با پدیده پوشش و بدپوششی را مورد انکار قرار داده اند! این ادعا در حالی است که حتی اگر برخورد حکومتی را منحصر در برخورد حقوقی و قضائی بدانیم نیز، موارد متعددی از این نوع مواجهه در سیره پیامبر اکرم(ص) و امیرالمومنین(ع) مشاهده می شود که در ادامه مقاله به برخی از آنها اشاراتی خواهد رفت.

ب) برخورد حکومتی و غیر حکومتی: با توجه به حکومت داری پیامبر اکرم(ص)، حضرت علی(ع) و امام حسن(ع) و محرومیت دیگر معصومین(ع) از این جایگاه، شاید بتوان انحای برخورد با پدیده پوشش و بدپوششی را از این منظر نیز به دو دسته تقسیم نمود: برخورد حکومتی و برخورد غیر حکومتی. مقصود از برخورد حکومتی برخوردهایی است که از سوی پیامبر اکرم(ص)، حضرت علی(ع) و امام حسن(ع) در زمان حکومت داری ایشان و از شأن حکومتی ایشان ناشی شده است. مقصود از برخورد غیر حکومتی نیز برخوردهایی است که از سوی جملگی معصومین(ع) در زمان محرومیت آنها از حکومت از سوی ایشان صادر شده است. همچنین برخوردهایی که از سوی پیامبر اکرم(ص)، حضرت علی(ع) و امام حسن(ع) در زمان حکومت شان، اما از شأنی غیر از شأن حکومتی آنها صادر شده باشد نیز در زمره انحای برخورد غیرحکومتی قرار دارد.

برگرفته از پایگاه حوزه نت

اشتراک گذاری این مطلب!

آغاز بعثت


سرآغاز تاریخ اسلام از روزی شروع می شود که پیامبراسلام صلی الله علیه و آله درخلوت محبوب، در دل غاری که در دامن کوهی در شمال مکه بود، صدایی شنید:

«یامحمد اقرا» ; ای محمد! بخوان! (او شگفت زده) گفت: چه بخوانم؟ گفت: ای محمد!

«اقرا باسم ربک الذی خلق، خلق الانسان من علق، اقرا و ربک الاکرم، الذی علم بالقلم، علم الانسان ما لم یعلم.» (1) ;

بخوان به نام پروردگارت که (جهان را) آفرید. همان که انسان را از خون بسته ای خلق کرد. بخوان که پروردگارت از همه بزرگوارتر است، همان که به وسیله قلم تعلیم نمود و به انسان آنچه را نمی دانست، یاد داد. (2)

جبرئیل به حضرت محمد صلی الله علیه و آله فرمود:

«ارسلنی الله الیک لیتخذک رسولا» (3)

خداوند مرا به سوی تو فرستاده است، تا تو را پیامبر این امت قرار دهم.

حضرت محمد صلی الله علیه و آله هرساله مدتی به کوه «حرا» (4) می رفت و به عبادت و راز و نیاز و تفکر می پرداخت تا این که روزی فرشته ای به او گفت: ای محمد! بخوان! محمد صلی الله علیه و آله گفت: چه بخوانم؟ فرشته آیات آغازین سوره علق را بر وی قرائت کرد و پیامبر صلی الله علیه و آله نیز آن ها را خواند. (5)

تاریخ نگاران با آن که تلاش فراوان در ثبت رویدادهای تاریخ اسلام، به ویژه تاریخ زندگی پیامبراسلام صلی الله علیه و آله داشته اند، تا آن جا که به جزئیات رفتارها، روش ها و منش های آن حضرت اشاره نموده اند، امابسیار جای تاسف است که برخی از رویدادهای مهم و اساسی، مانند: تاریخ ولادت، مبعث و معراج، مکان معراج، تاریخ رحلت، تاریخ تغییر قبله و موارد دیگر با دقت ثبت نشده و اختلاف هایی را میان مورخان برانگیخته است که شاید منشا اختلاف را بتوان در اغراض سیاسی یا بی توجهی به مسائل موجود، اجتهادهای شخصی و از همه مهمتر، روگردانی از ابواب علم پیامبر صلی الله علیه و آله و نیاموختن مفاهیم از سرچشمه زلال اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام و موارد دیگر جستجو نمود.

آغاز بعثت رسول خدا صلی الله علیه و آله چه زمانی است؟ دیدگاه معروف و مورد اتفاق شیعه امامیه 27 رجب است. اما در میان دانشمندان اهل سنت، در زمان دقیق آن اختلاف زیادی است. برخی از اهل سنت مبعث را در رمضان و برخی دیگر در ربیع الاول دانسته اند. در مورد روز مبعث نظرهای متفاوتی ارائه شده است:

1- 17 رمضان: طبری در تاریخ الرسل و الملوک و ابن سعد در طبقات الکبری (6) به این قول اشاره نموده اند.

2- 18 رمضان: ابن اثیر در الکامل فی التاریخ (7) این دیدگاه را به ابوقلابه عبدالله بن زید جرمی - از محدثان اهل سنت - نسبت داده و طبری (8) نیز بدان اشاره نموده است.

3- 19 رمضان: ابن اثیر به این دیدگاه نیز اشاره نموده است. (9)

4- 20 رمضان: یعقوبی در تاریخ خود روایت کرده است که ده روز مانده به آخر رمضان، در روز جمعه پیامبر صلی الله علیه و آله مبعوث شد. (10)

5- 24 رمضان: طبری در این باره چنین می نویسد: «وقال آخرون: بل انزل لاربع وعشرین لیلة خلت منه » (11) ; برخی گفته اند: قرآن در شب 24 رمضان نازل شده است.

6- 25 رمضان: علامه طباطبایی (12) این دیدگاه را به برخی از محققان و مفسران اهل سنت نسبت می دهد.

منشا اشتباه این چند دیدگاه که آغاز نزول نخستین آیات قرآن را ماه رمضان می دانند، این است که قائلین، میان زمان بعثت پیامبر صلی الله علیه و آله و زمان نزول دفعی قرآن به عنوان کتابی کامل و مستقل خلط کرده اند; چون آن ها برای تاریخ بعثت به آیاتی استدلال کرده اند که ناظر به نزول قرآن در شب قدر و ماه رمضان می باشد. (13) زیرا خداوند می فرماید:

«انا انزلناه فی لیلة القدر» (14)

«ما قرآن را در شب قدر نازل کردیم »

و نیز می فرماید:

«شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن » (15)

«ماه رمضانی که قرآن در آن نازل شده است.»

بنابراین قرآن در شب قدری که در ماه رمضان است، نازل شده است.

این استدلال صحیح نیست; زیرا این آیات ناظر به نازل شدن تمام قرآن به عنوان یک کتاب مستقل و کامل است که از آن، به «نزول دفعی » تعبیر می کنند; درحالی که در آغاز بعثت تنها چند آیه به رسول خدا صلی الله علیه و آله نازل شده است، (پنج آیه آغازین سوره علق) که خود آغاز «نزول تدریجی » است. درنتیجه، زمان نزول قرآن با زمان نازل شدن تمام قرآن به عنوان کتابی کامل و مستقل فرق دارد.

7- 3 ربیع الاول: حلبی این نظر را روایت کرده است. (16)

8- 8 ربیع الاول: ابن اثیر از ابن عبدالبر نقل کرده است: بعثت رسول خدا صلی الله علیه و آله در روز دوشنبه 8 ربیع الاول درسال 41 از عام الفیل بوده است. (17)

9- 10 ربیع الاول: مسعودی می نویسد: چون رسول خدا صلی الله علیه و آله به 40 سالگی رسید، در روز دوشنبه 10 ربیع الاول خدای عزوجل او را برهمه مردم مبعوث کرد. (18)

11- 12 ربیع الاول: این، نظر کسانی است (19) که بعثت پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله را در روزی که پیامبر به چهل سالگی رسید، دانسته اند و چون تولد آن حضرت بنا به دیدگاه اکثر اهل سنت، 12 ربیع الاول است، بعثت آن حضرت نیز در همین روز است.

12- 27 رجب: این، دیدگاه معروف شیعه است که عده ای (20) از دانشمندان ادعای اجماع و اتفاق علمای مذهب شیعه برآن را نیز نموده اند و به دلایلی، صحیح ترین دیدگاه می باشد. از جمله این که روایاتی از امامان معصوم علیهم السلام در این زمینه وارد شده است که ضمن تعیین تاریخ بعثت، به اعمال مستحبی مانند روزه در این روز نیز سفارش شده که نمایشی از عظمت و گرامی داشت این روز است.

امام صادق علیه السلام می فرماید:

«و لا تدع صیام یوم سبعة و عشرین من رجب فانه هو الیوم الذی انزلت فیه النبوة علی محمد و ثوابه مثل ستین شهرا» (21)

روزه 27 رجب را ترک نکنید; زیرا روزی است که نبوت برمحمد صلی الله علیه و آله نازل شده است و ثواب روزه آن روز مانند 60 ماه روزه گرفتن است.

امام رضا علیه السلام می فرماید:

«خداوند محمد صلی الله علیه و آله را جهت رحمت جهانیان به نبوت برگزید. کسی که در این روز روزه بگیرد، خداوند روزه 60 ماه را برای او ثبت می کند.» (22)

در وسائل الشیعه 7 روایت در این زمینه ذکر شده است. (23)

روایاتی از اهل سنت نیز همین تاریخ را تایید می کنند، از جمله در سیره حلبی از ابوهریره نقل شده است که گفت: کسی که روز 27 رجب را روزه بگیرد، خداوند 60 ماه روزه، برای او ثبت می کند. «و هو الیوم الذی نزل فیه جبراییل علی النبی صلی الله علیه و آله بالرسالة و اول یوم هبط فیه جبرائیل » (24) ; و این، همان روزی است که جبرئیل برپیامبر صلی الله علیه و آله به خاطر رسالت نازل شد و نخستین روزی بود که او فرود آمد.

پی نوشتها:

1- سوره علق، آیه 5- 1.

2- بحارالانوار، ج 18، ص 206.

3- همان، ص 184.

4- «حرا» نام کوهی است که در شمال مکه قرار دارد. در نقطه شمالی آن غاری است که ارتفاع آن به قدر یک قامت انسان است. قسمتی از داخل غار با نور خورشید روشن می شود و قسمت های دیگر آن در تاریکی است. (ر.ک: فرازهایی از تاریخ پیامبراسلام (ص)، ص 92) .

5- تلخیص التمهید، ج 1، ص 62.

6- طبقات الکبری، ج 1، ص 192; تاریخ طبری، ج 2، ص 44 و الکامل فی التاریخ، ج 2، ص 30.

7- الکامل فی التاریخ، ج 2، ص 30.

8- تاریخ طبری، ج 2، ص 44.

9- الکامل فی التاریخ، ج 2، ص 30.

10- تاریخ یعقوبی، ج 2، ص 30.

11- تاریخ طبری، ج 2، ص 22.

12- تفسیرالمیزان، ج 2، ص 19.

13- همان; سیره نبویه، ج 1، ص 239 و تلخیص التمهید، ج 1، ص 68.

14- سوره قدر، آیه 1.

15- سوره بقره، آیه 185.

16- سیره حلبی، ج 1، ص 384.

17- تاریخ پیامبراسلام (ص)، آیتی، ص 84.

18- همان، ص 84، به نقل از: «التنبیه و الاشراف » ، ص 198.

19- التمهید، ج 1، ص 68، به نقل از سیره حلبی، ج 1، ص 238.

20- از جمله: علامه مجلسی در بحارالانوار، ج 18، ص 190 واز معاصرین: آیة الله سبحانی، فروغ ابدیت، ج 1، ص 232 و آیة الله معرفت در تلخیص التمهید، ج 1، ص 66.

21- وسائل الشیعه، ج 7، ص 329، ابواب صوم مندوب، باب 15.

22- فروع کافی، ج 4، ص 149.

23- وسائل الشیعه، ج 7، ص 329، برای اطلاع بیش تر به کتاب «موسوعة التاریخ الاسلامی » ، شیخ محمدهادی یوسفی غروی، ج 1، ص 380

اشتراک گذاری این مطلب!

بررسی تفکر هرمنوتیکی درمیان اندیشمندان معاصرمسلمان ایران

چکیده

هرمنوتیک دانشی است که به چگونگی تفسیر متن می پردازد.تاریخچه بحث از هرمنوتیک به قرون وسطی باز می گردد .اما در قرون معاصر مباحث هرمنوتیکی از جهت چگونگی تفسیر متون مقدس  در ادیان ابراهیمی که متن محور هستند زمینه بروز نظریات مختلفی را مطرح کرده است . مقاله حاضر با عنوان «بررسی تفکر هرمنوتیکی درمیان اندیشمندان معاصرمسلمان ایران» با هدف شناخت نظریات دانشمندان معاصر مسلمان در زمینه هرمنوتیک ،با روش تطبیقی به بیان مفاهیم و پیشینه بحث هرمنوتیک و پرداخته و سپس دیدگاههای برخی از اندیشمندان مسلمان ایران را در زمینه هرمنوتیک را مطرح نموده است.

کلید واژه:هرمنوتیک،تفسیر،تاویل،فهم متن،متون مقدس،قرائت از دین

محقق:حمیده مخلصی

اشتراک گذاری این مطلب!

برگزاری همایش استانی «تیپ شناسی زن مسلمان»

به همت معاونت پژوهش مدرسه علمیه فاطمیه دامغان «همایش استانی تیپ شناسی زن مسلمان »برگزار شد.

این همایش که بوسیله کانون پژوهشی اندیشه در آبان ماه سال جاری فرخوان مقاله خود را به مدارس علمیه استان و دانشگاههای شهرستان دامغان اعلام کرده بود ،در تاریخ دوشنبه 21/12/96 در مدرسه علمیه فاطمیه دامغان برگزار شد.

در ابتدای همایش ،دبیر اجرایی همایش خانم حمیده مخلصیضمن تشکر از شرکت فعال اعضای کانون و مشارکت بسیار خوب مدارس استان ، اعلام داشت حدود 44 اثر به دبیرخانه همایش ارسال شد که 14 اثر به مرحله داوری راه یافت و 5 اثر به عنوان آثار برگزیده معرفی شد .

در این مراسم ،سرکار خانم طیبه مهرابی مدیر حوزه علمیه فاطمیه دامغان به عنوان سخنران همایش به ایراد سخنرانی پرداختند .

 

ایشان با اشاره به این مطلب که زن مسلمان یعنی زن قرآنی ،بیان کردند :«تا کنون ،مباحث زیادی در باره زن مسلمان بیان شده اما بعد سیاسی زن مسلمان دارای اهمیت فراوانی در جامعه امروز است .اگر زن ،دارای هوش اجتماعی نباشد و در مواقع حساس توان تشخیص وظیفه را نداشته باشد،نمیتوان این زن را شخصیت مورد تایید قرآن دانست.

ایشان در ادامه به وظیفه حساس طلاب در پرداختن به مباحث زنان اشاره کرد وبا اشاره به بعد علمی زن مسلمان بیان داشت تنها راه ورود علم که از گهواره تا گور برای انسان باز است راه قلبی و معرفتی است ،زیرا قلب است که دریچه ورود معرفت از همان دوران طفولیت است .

ایشان وظیفه زن مسلمان را پاسداری از حریم خانواده دانستند و به نقش های مغفول مانده مادران شاغل اشاره کردند و گفتند:«مادران شاغل نباید اجازه دهند وظیفه اصلی آنها که پاسداری حریم خانواده و حمایت عاطفی از همسر و فرزندان است فراموش شود»

در ادامه همایش برخی از برگزیدگان حاضر در جلسه به ارائه مقاله پرداختند.در این همایش خانمها فاطمه سلمانی ، عظیمی پور و رضایی ،رجب بیگی و شاهچراغی،صادقی و قادری از مدرسه دامغان و سرکار خانم امینی کمرودی از مدرسه مهدیشهر به عنوان نفرات برگزیده اعلام شدند.

در حاشیه این همایش نمایشگاهی از آثار ارائه شده به جشنواره برپا شد.

در پایان از برگزیدگان تقدیر به عمل آمد .همچنین به نفرات راه یافته به مرحله داوری نیز هدایایی تقدیم شد.

اشتراک گذاری این مطلب!

برگزاری همایش تیپ شناسی زن مسلمان

همایش استانی «تیپ شناسی زن مسلمان »که به همت معاونت پژوهش مدرسه علمیه فاطمیه دامغان و با همکاری کانون پژوهشی اندیشه وابسته به این مدرسه در آبان امه سال جاری فرخوان داده بود به حول و قوه الهی دوشنبه 96/12/21 از ساعت 9 الی 10:30 صبح برگزار خواهد شد لذا از کلیه پژوهشگران استان و دانشجویان و طلاب گرامی دعوت می شود حضور بهم رسانند.

مکان:دامغان ،شهرک بوستان،خیابان سنایی ،مدرسه علمیه فاطمیه دامغان 

اشتراک گذاری این مطلب!

واکنش پروانه معصومی به صحبتهای لیلاحاتمی

واکنش پروانه معصومی به صحبتهای لیلاحاتمی:در کشورهای دیگر که مردم معترض را به مسلسل می بندند
چرا سعی می کنید در هر چیزی دخالت کنید؟
این خانم اگر دوست ندارند بروند جای دیگر زندگی کنند.

اشتراک گذاری این مطلب!

راز ماندگاری انقلاب اسلامی

انقلاب اسلامی در آغاز ورود به دهه پنجم خود هنوز هویت «انقلاب»ی خود را حفظ کرده و «نظام اسلامی» برآمده از آن هنوز در کار تکمیل و تداوم ایده های انقلاب 1357 می باشد. هیچکدام از اصول و اهداف انقلاب اسلامی دگرگون نشده و موضوعیت خود را از دست نداده است. رهبری و مردم انقلابی هنوز راه انقلاب را با حرارت ادامه می دهند و از این رو جهان هنوز چشم انتظار اتفاقات راهبردی تازه ای است که این انقلاب در کار تحقق آن است. این مهمترین و اساسی ترین تفاوت انقلاب اسلامی با سایر انقلاب هایی است که طی سیصد سال گذشته در اندازه ای جهانی یا داخلی به وقوع پیوسته اند. در این خصوص گفتنی هایی وجود دارد:

وقتی سخن از انقلاب در مفهوم شناخته شده آن می کنیم، در سیصد سال گذشته به انقلاب هایی نظیر انقلاب (1789-1799) فرانسه، انقلاب (اکتبر 1917) روسیه، انقلاب (1949) چین، انقلاب (1947) هند و انقلاب (1954-1962) الجزایر می رسیم که هر کدام با اهداف معینی و علیه رژیمی خاص به وجود آمده و به پیروزی رسیدند. هیچکدام از این انقلاب ها و انقلاب های مشابه دیگر در یک دوره طولانی باقی نمانده و خطوط اساسی آن در یک زمان کوتاه دستخوش دگرگونی شده است. از این نظر انقلاب اسلامی ایران یک استثنا به حساب می آید.

انقلاب فرانسه که در اواخر قرن هجده علیه دودمان سلطنتی «بوربون» برپا شد در سال 1793 یعنی چهار سال پس از پیروزی توسط گروهی به رهبری «روبسپیر» به پایان رسید و نظام سلطنتی بازگشت. کمی بعد جنگ داخلی فرانسه که به بعضی کشورهای بزرگ اروپایی هم سرایت و جنبه ای خارجی هم پیدا کرد، در گرفت و 13 سال به درازا کشید و به جنگ های ناپلئونی شهرت یافت. در جریان این جنگ ها 2/567/000 نفر از نظامیان و شهروندان فرانسه، اسپانیا، انگلیس و ایتالیا کشته شدند که تعداد قربانیان فرانسوی 1/836/000 نفر بود. در آن زمان جمعیت فرانسه بین 15 تا 17 میلیون نفر بوده است. انقلاب فرانسه اگرچه در ابعاد فرهنگی استمرار پیدا کرد و هنوز هم در سطح جهانی اثرگذار است اما ماهیت مردمی آن که برهم زننده روابط گروه های پرقدرت بود و نیز عدالت گرایی آن کاملاً از بین رفت و هویت استعماری و جنگ طلبی دوره بوربون ها باز تولید گردید. انقلاب فرانسه در بعد فرهنگی نیز به فروپاشی اخلاق، خانواده و حقوق فردی منجر گردید. کتاب هایی که اندیشمندانی نظیر «دوتوکویل» و «فرانتس فانون» درباره انقلاب فرانسه نوشته اند بیانگر آن است که اهداف انقلاب 1789 فرانسه چند سال بیشتر دوام نیاورد و از بین رفت. الکسی دوتوکویل (1805-1859) که یکی از مؤسسین جامعه شناسی و علم سیاست امروزی است و کتاب «انقلاب فرانسه و رژیم پیش از آن» را نوشته است، می گوید انقلاب فرانسه در سال 1789 از بین رفت و بیش از یکسال دوام نیاورد.

ادامه »

صفحات: 1· 2· 3

باورت می شد؟

وقتی مردم شهر دور پدر جمع شدند تا شتر او را به سمت خانه خودشان ببرند و با اشتیاق تمام پدر را همراهی می کردند ،وقتی پدر بوسه بر دستان تو می زد ،وقتی اولین و آخرین کسی بودی که هنگام رفتن به سفر تو را میدید ،وقتی فرزندانت بر شانه های پدر می نشستند ،وقتی بزرگ بانوی کریمه مدینه بودی ،باورت می شد ، نبود پدر را؟نبود امنیت را؟بی وفایی مردم را،عهد شکنی ها را،اینکه تو در کوچه ها بر زمین بیفتی و پسرت گوشواره ی تو را از زمین بردارد و خشمگین و گریان و با غیرتی فرو خورده تو را به خانه ببرد…

و این شرح مظلومیت ادامه دارد…

نه کوفه است که بد نامی اشد به رد مانده است؟

کدام شهر زمینی تو را نرنجانده است؟

اشتراک گذاری این مطلب!

نقش ابوذر غفاری در اسلام

چکیده

موضوعی که در این مقاله مورد بررسی قرار می­گیرد با عنوان ویژگی­ های یاران پیامبر «صلی ­الله­ علیه ­و­اله» و امام علی «علیه ­السّلام» با تاکید بر نقش ابوذر غفاری در پیش­ برد اسلام می ­باشد. هدف از انتخاب موضوع مورد نظر پرداختن به ویژگی ­های یاران پیامبر «صلی ­الله ­علیه ­و­اله» و امام علی «علیه­ السّلام»و قراردادن آنان به عنوان الگو در انجام وظایف و پیش ­برد اسلام است. در نگارش مقاله حاضر منابع دست اول تاریخ و روایی استفاده شده است و با پرداختن به مسائلی همچون ویژگی­ های یاران پیامبر «صلی ­الله ­علیه ­و­اله» ، بررسی نقش ابوذر غفاری در پیش ­برد اسلام قصد دارد با بیان این ویژگی­ ها الگویی را برای امروز ارائه دهد. نتیجه حاصل شده از این رساله دلالت دارد بر این که یاران پیامبر «صلی­ الله­ علیه­ و­اله» در هر مقام و رتبه ­ای و با وجود تمام سختی ­ها در کنار پیامبر «صلی­ الله­ علیه ­و­اله» و امام علی «علیه ­السّلام»  نقش مهمی را در پیش ­برد اسلام ایفا کرده و هیچ زمانی امام عصر خود را تنها نگذاشته ­اند.

کلید واژه : یاران، پیامبر «صلی­ الله­ علیه ­و­اله» ، امام علی «علیه­ السّلام» ، ابوذر غفاری، پیش برد، اسلام

اشتراک گذاری این مطلب!

بررسی سیر قرآن پژوهی در غرب

چکیده

بسیاری از تعریف‌های بیان شده درباره «شرق‌شناسی»، دربردارنده مفهوم غربی آنها است؛ ابهام این واژه با بارمعنایی منفی، به‌ویژه در ارتباط با استعمارِ اروپا، تصدیق شدنی‌است.  تلاش‌های ادوارد سعید برای ابهام‌زدایی از آن، چیزی از این پیچیدگی نکاست بلکه در گفتمانی ضد غربی، به محور و مبنای نقد تبدیل گردید. تاکید بر تقابل دو جهان شرقی(شرقی شده) و جهان غربی(غربی شده)، فاصله‌ای در ذهن پژوهشگر میان موضوع و حقیقت آن ایجاد می‌کند؛ فاصله‌ای که سبب ساخت تصویری ناروا از موضوع می‌شود. تغییر این اصطلاح در مواجه با موضوع، نشان از تغییر رویکرد غربیان درباره آن است و متاسفانه این تغییرات از طرف منتقدان، به ویژه مسلمانان، نادیده گرفته می‌شود. بی توجهی به نقش زمان در ارایه تعریف ها، به ویژه در حوزه مطالعات اسلامی درغرب، بر این تقابل تاثیر گذاشته و مفهومی منجمد را به نقد کشیدن عمق اختلاف نظرها را بیشتر کرده‌است. هدف از این پایان نامه شناخت تحولات فکری مستشرقان در طول تاریخ؛ شناخت اهداف مستشرقان از پژوهش در قرآن و شناخت شبهات مستشرقان درباره­ی قرآن و بررسی آن می باشد. این پژوهش با روشی توصیفی ـ تحلیلی سیر قرآن پژوهشی در شرق را مورد بررسی قرار داده است.

کلیدواژه: شرق شناسی، مستشرقان، خاورشناسان، قرآن پژوهشی

 

محقق:مرضیه ملکی

استاد راهنما:لیلا خواجه زاده

اشتراک گذاری این مطلب!

برگه ای از پرستاری نهضت


امام حسین علیه السلام قبل از شهادت سفارش های لازم را به زینب نمود و پرستاری نهضت را به او واگذار کرد و او را به صبرو بردباری امر نمود و به میدان با قلبی محکم و بی هراس ازآینده نهضت، حرکت کرد. زینب نیز پرچم پرافتخار حسین را بر دوش گرفت و نگذاشت این پرچم الهی بر زمین افتد و با اقتدار وشهامتی که تاریخ نظیرش را ندیده در برابر امیر خون آشام کوفه و شاه پلید شام لعنة الله علیهما ایستاد و با سخنرانی های جاودانه اش زندگی را در کامشان تلخ ساخت. راستی چه رادمردی است این زن، که با آن همه مصیبت های سخت که هر یک کوهی را به لرزه درمی آورد و انسان را مضطرب و از خودبی خبر می سازد، در برابر سنگدل ترین و تندخوترین و تبهکارترین انسان روی زمین، آن سان با کبر و مناعت برخورد می کند که همه را به شگفتی وامی دارد.

زن مگو مردآفرین روزگار

زن مگو بنت الجلال، اخت الوقار

زن مگو کمتر کنیزش حور عین

زن مگو دخت امیر المؤمنین

ابن زیاد که آن همه کبر و بی اعتنایی را از یک زن رنج کشیده وبا تمام وجود ماتم زده می بیند، انگشت حیرت به دهان می گیرد ومی خواهد او را کوچک شمارد، با تکبری انتقامجویانه رو به حضرت کرده می گوید: خدای را شکر می کنم شما را رسوا ساخت و مردانتان را کشت و سخنانتان را دروغ گردانید! زینب با عظمت و شموخ،نگاهی تحقیرآمیز به آن سرکش بی نام و نسب می کند و فریادبرمی آورد که: «الحمد لله الذی اکرمنا بنبیه صلی الله علیه وآله و سلم و طهرنا من الرجس تطهیرا… انما یفتضح الفاسق ویکذب الفاجر و هو غیرنا و الحمد لله ». سپاس خدای را که ما را با انتساب به پیامبرش گرامی داشت و ازآلودگی و ناپاکی دور ساخت. و همانا شخص تبهکاری (چون تو) رسوامی گردد و بدکار و پلید دروغ می گوید و خدا را شکر که آنان غیراز ما هستند. ابن زیاد که منتظر چنان جواب تندی نبود، از او می پرسد: کار خدایت را درباره خاندانت چگونه دیدی؟ حضرت زینب با همان سربلندی و مناعت می فرماید: «و الله مارایت الا جمیلا، اولئک قوم کتب علیهم القتل فبرزوا الی مضاجعهم و سیجمع الله بینک و بینهم فتختصمون عنده…» به خدا قسم جز نیکی و زیبایی ندیدم.آن ها قومی بودند که خداوند کشته شدن در راهش را بر آنان نوشته بود و لذا با شجاعت به قتلگاه خویش شتافتند ولی به زودی خداوند تو و آنان را در یک جا گرد آورد تا در پیشگاهش محاکمه شوید. من هر گاه این قسمت از سخن زینب را به یاد می آورم، در برابرآن همه عظمت و بزرگواری، آن قدر احساس شرمساری و حقارت می کنم که این زینب پس از آن همه مصیبت، چون در راه خداست همه را جمیل و زیبا می بیند و ما در برابر کوچک ترین اذیت و آزاری بی تاب وزبون می شویم و چقدر فاصله است میان آسمان عظمت زینب و دنیای پست دنیاخواهان.

اشتراک گذاری این مطلب!

زینب بنامیدش


6سال از هجرت پیامبر گذشته است و حالا خانه ی فاطمه و علی (علیهما السلام) با حضور این فرزند رنگین تر شده است. شادی ای که با تولد این دختر به خانه رجوع کرده، غم های شهیدان احد را کم رنگ کرده است. پیامبر (ص) آمده است تا نوزاد تازه شکفته ی زهرا را ملاقات کند.

- گُلم را چه نام نهاده اید؟

- خدا بهتر می داند که بر پیامبر پیشی نگرفته ایم و منتظر نظر شما بوده ایم ؛ همان طور که برای دیگر نوگلان شما، همین گونه عمل کرده ایم.

پیامبر (ص) نوزاد را به سینه می چسباند. لحظاتی غرق سیمای او می شود و بعد قطرات اشک، مهمان

مهربانی صورتش می شود. نگرانی و سؤال در چشمان مادر موج می زند.

- ای رسول خدا! آیا حضور فرزندم شما را نگران و غمگین کرده است یا…؟

نگاه پر معنا و چشمان مرطوب علی (ع) جواب فاطمه (س) را می دهد.

حالا نوبت نام گذاری شده است، چشم ها لب های پیامبر را مرور می کنند و منتظر نظر الهی اویند و او خود منتظر پیغام الهی.

- مژده، نام فرزندم از طرف خدای رحمان هدیه شد. از این به بعد او را زینب بخوانید چرا که او زینت پدر است.

و زینب زمزمه ای دیگر شد برای نجوای فرشتگان.

اشتراک گذاری این مطلب!

برگزاری نشست پژوهشی «الزامات پژوهشی از منظر علامه جوادی آملی »

سخنران:دکتر ابوالفضل خراسانی

مکان حوزه علمیه فاطمیه دامغان

این نشست که با حضور دکتر ابوالفضل خراسانی معاون فرهنگی بنیاد اسری و با شرکت طلاب  و اساتید سطح 2 به مناسبت هفته پژوهش و روز وحدت حوزه و دانشگاه برگزار شد سخنران جلسه دکتر خراسانی در تبیین دید گاه های آیت الله جوادی  در باره الزامات پژوهشی پرداختند .

ایشان با اشاره به تاثیر مسائل اجتماعی روز در آثار محققین بزرگ این نکته را به مخاطبان یاد آور شدند که محقق باید در تحقیقاتش به موضوعات و مسائل روز جامعه توجه کند و از منابع اسلامی برای رفع نیاز امروز مردم استفاده کند.

ایشان  در ادامه گفتند: «از نظر علامه جوادی آملی علوم همگی الهی و دینی هستند و علم غیر دینی نداریم  حتی اگر دانشمند ملحد و کافر باشد ولی علمش الهی است.»

در ادامه ایشان از طلاب و اساتید خواستند اندیشه های علامه جوادی آملی را سرمشق پژوهش های خود سازند و صرفا نگاه به شخصیت عرفانی ایشان نداشته باشند بلکه شخصیت علمی ایشان را نیز لحاظ کنند.

ایشان با اشاره به اجتماعی بودن آثار پژوهشی علامه و تاثیر حوادث اجتماعی در تفسیر تسنیم ،از طلاب خواستند مسائل و مشکلات روز اجتماع

خود را در پژوهش دخیل  کنند.http://kowsarblog.ir/media/blogs/fatemiyeh-damghan/quick-uploads/20171220_100201.jpg

اشتراک گذاری این مطلب!

چهارمین نمایشگاه کتاب حوزه های علمیه

به حول و قوه الهی مدرسه علمیه فاطمیه دامغان با همکاری اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان دامغان اقدام به برگزاری چهارمین نمایشگاه کتاب حوزه های علمیه خواهران نموده است .از کلیه طلاب  دانشجویان اساتید و علاقه مندان دعوت می شود با شرکت خود این مرکز را در برگزاری هرچه بهتر این نمایشگاه همراهی فرمایند.

زمان:همزمان با آغاز هفته پژوهش از 25 تا 30 آذر ماه

مکان :دامغان میدان ورزش،مجموعه فرهنگی هنری شهید شاهچراغی

ساعت بازدید :10صبح تا 8شب

اشتراک گذاری این مطلب!

نامگذاری روزهای هفته پژوهش

      
شنبه25/9/96 

مراکز پژوهشی و سازماندهی پژوهشگران
      
یک‌شنبه26/9/96
  پژوهش­ حرفه­ای و استانداردسازی پژوهشی
         
دوشنبه27/9/96
تعامل و ارتباط با مراکز پژوهشی حوزوی و دانشگاهی ( به مناسبت روز وحدت حوزه و دانشگاه )
         
سه‌شنبه28/9/96
نیازسنجی، مسأله شناسی و پاسخ­گویی علمی به نیازهای جامعه
        
چهارشنبه29/9/96
پژوهشگری؛ رسالت عالمان دینی
        
پنج‌شنبه30/9/96
شکوفایی و خلاقیت خواهران پژوهشگر

 


 

اشتراک گذاری این مطلب!

نامگذاری روزهای هفته پژوهش

      
شنبه25/9/96 

مراکز پژوهشی و سازماندهی پژوهشگران
      
یک‌شنبه26/9/96
  پژوهش­ حرفه­ای و استانداردسازی پژوهشی
         
دوشنبه27/9/96
تعامل و ارتباط با مراکز پژوهشی حوزوی و دانشگاهی ( به مناسبت روز وحدت حوزه و دانشگاه )
         
سه‌شنبه28/9/96
نیازسنجی، مسأله شناسی و پاسخ­گویی علمی به نیازهای جامعه
        
چهارشنبه29/9/96
پژوهشگری؛ رسالت عالمان دینی
        
پنج‌شنبه30/9/96
شکوفایی و خلاقیت خواهران پژوهشگر

 


 

اشتراک گذاری این مطلب!